Wiek XIX charakteryzował się znacznym rozwojem cywilizacyjnym, jednak nie ustrzegł się od negatywnych zjawisk związanych z wojnami europejskimi w tym napoleońską a w samej Polsce powstaniami narodowymi. Postęp a także wojsko wymagało coraz dokładniejszych informacji o poszczególnych terenach, co skutkowało rozwojem kartografii. Powstało w tym czasie wiele map wydanych w wielu krajach Europy. Mapy były nowelizowane stosunkowo często z tym, że najdokładniejsze miały przeznaczenie wojskowe.
Mapy z początku XIX w. głównie wykonywane były przez trzech zaborców: Rosję, Prusy i Austro-Węgry.
Na mapie z 1802 r. pojawia się pierwszy raz Nowawieś jako jedno słowo a nazwa Pęcic pisana jest przez Pencice. Pojawia się też specjalnie zaznaczony pałac w Helenowie jako Hof Hellenow.

Na mapach z 1802, 1808 i 1811 r. brak jest skrzyżowania w Jankach rozgałęziających drogę wylotową z Warszawy na Kraków i Katowice. Jest tylko droga prowadząca do Nadarzyna i dalej.

Mapa poniżej z 1811 r. pokazuje kościół w Pencicach jako jedyny w okolicy, karczmy w Pencicach, Granicy i Komorowie oraz stosunkowo dużą ilość młynów wodnych – w Komorowie, Pencicach, Pruszkowie, Michałowicach, Raszynie i dwa w Falentach Starych i Nowych (alt i neu). Nowawieś występuje jako jedno słowo. Obecne Paluchy to Palluchy, Sękocin ma nazwę Senkocin.

Jako ciekawostkę można przedstawić legendę do powyższej mapy obfitującej w szczegóły istniejących na terenie obiektów.

Podobne szczegóły zawiera mapa z 1812 r. wydana w Rosji – Ciekawostką jest, że dalej Nowawieś i Pencice mają tu dalej inną pisownię niż obecnie.

Mapa z 1818r. jest trochę mniej dokładna od mapy poprzedniej jednak jest to usprawiedliwione faktem, że jest to wycinek dużej mapy obejmującej całe Prusy

Poniżej zaznaczono jak na mapie Prus i Zaboru Pruskiego naniesiono siatkę jej podziału na poszczególne części dla celów wydawniczych.

Następna mapa z 1821r. ma przeznaczenie czysto wojskowe i pokazywała tylko te miejscowości, które mogły być przydatne dla wojska, jego aprowizacji i zakwaterowania. Podziałka i położenie miejscowości w stosunku do stron świata jest dosyć dowolne.

Poniżej strona tytułowa powyższej mapy.

Na następnej mapie pochodzącej z Atlasu Królestwa Polskiego autorstwa Juliusza Kolberga, chyba najbardziej znanego geografa tych czasów, pojawia się po raz pierwszy skrzyżowanie dróg w Jankach.


Atlas ten rozrysowany był dla poszczególnych województw.

Ciekawą mapą w dużej skali jest „Plan okolic Warszawy” dla celów wojskowych na którym przedstawiono pojedyncze budynki w miejscowościach. Szkoda tylko, że jest mało czytelna jako reprodukcja. Obecna miejscowość Tworki nosi tu nazwę Tworków tworząc jakby jedną dużą wieś razem z Malichami i Regułami.
Widać rozbudowany Pruszków o zwartej zabudowie w postaci zbliżonej do kwadratu.

Następna mapa też autorstwa J.Kolberga z 1832 r. jest uaktualnieniem Atlasu Królestwa Polskiego z 1826 r. Komorów i Helenów są tu zaznaczone jako miejscowości mniejsze od sąsiednich Pęcic, Nowej Wsi czy Sokołowa. Żbików w dalszym ciągu jest miejscowością znacznie większą od Pruszkowa.

Następna mapa z 1835 r. jest bardzo ciekawa ze względu na rozwój regionu bo wyrysowana jest już trasa kolei Warszawsko – Wiedeńskiej przebiegającej przez Pruszków. Nie występuje obecne istniejący Piastów a współczesne miasto Ursus to wieś nosząca dawniej nazwę Czechowice.